Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Sigfús Aðalsteinsson og Baldur Borgþórsson frá Okkar borg – Þvert á flokka í síðdegisútvarpinu um Borgarlínuna og samgöngustefnu Reykjavíkurborgar. Í umræðunni sögðu þeir verkefnið hafa leitt til þrenginga gatna, aukinna umferðartafa og mikils kostnaðar án þess að sýnt hefði verið fram á að það leysti þau samgönguvandamál sem því var ætlað að bregðast við. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Framkvæmdir hafa aukið umferðarvanda og skapað hættu
Sigfús og Baldur lýstu því að Borgarlínan hefði verið kynnt sem lykillausn á umferðarþunga en að áhrif framkvæmda hefðu orðið önnur í framkvæmd. Þeir sögðu að víða í borginni hefðu götur verið þrengdar, akreinum fækkað og beygjum lokað án þess að samhliða hefði verið byggt upp gatnakerfi sem tæki við breyttu flæði. Þetta hefði leitt til viðvarandi umferðartafa á svæðum þar sem slíkt hefði áður verið undantekning. Þeir bentu á að tafirnar hefðu haft víðtæk áhrif, bæði á daglegt líf borgarbúa og á atvinnustarfsemi, auk þess sem umferðaröryggi hefði í sumum tilvikum verið sett í hættu vegna aukins álags á fáar leiðir.
Kostnaðaráætlanir á Borgarlínunni hafa ekki staðist
Í umræðunni sögðu Sigfús og Baldur að forsendur Borgarlínuverkefnisins hefðu verið óljósar frá upphafi. Þeir lýstu því að kostnaðartölur hefðu tekið stöðugum breytingum og að heildarkostnaður verkefnisins væri þegar upp á hundruð milljarða, þegar tekið væri tillit til reksturs, fjármagnskostnaðar og viðhalds, hefði aldrei verið settur fram með skýrum hætti. Að þeirra mati hefði borgin skuldbundið sig til umfangsmikils verkefnis án þess að fyrir lægi raunhæft mat á langtímaáhrifum þess á fjárhag sveitarfélagsins og álögum á borgarbúa.
Ohf-fyrirkomulag og skortur á gegnsæi
Arnþrúður Karlsdóttir vakti sérstaka athygli á því í þættinum að Borgarlínuverkefnið væri rekið í gegnum opinbert hlutafélag sem fjármálaráðherra hefði stofnað árið 2020 og Alþingi hafi samþykkt lög þess efnis. Hún sagði slíkt fyrirkomulag skapa fjarlægð milli kjörinna fulltrúa og ákvarðanatöku og draga úr því lýðræðislega aðhaldi sem ætti að gilda um jafn stórt og kostnaðarsamt opinbert verkefni.
Hún benti á að með Ohf-fyrirkomulagi yrðu upplýsingar um kostnað aðeins aðgengilegar fjármálaráðherra. Þannig hefði skapast ákveðin leynd í kringum verkefnið þar sem ekki væri alltaf ljóst hver bæri endanlega ábyrgð eða hvernig fjármunum væri varið. Sigfús og Baldur tóku undir þessi sjónarmið og sögðu að slíkt stjórnsýslufyrirkomulag væri óheppilegt í samgöngumálum sem hefðu bein áhrif á daglegt líf borgarbúa. Þeir sögðu mikilvægt að stórar ákvarðanir væru teknar með opnum hætti innan lýðræðislegra stofnana borgarinnar.
Valfrelsi borgarbúa sett í forgrunn
Sigfús og Baldur sögðu gagnrýni sína ekki beinast að almenningssamgöngum sem slíkum heldur að þeirri nálgun að Borgarlínan hefði verið sett fram sem eina raunhæfa lausnin. Þeir töldu að samgöngustefna borgarinnar þyrfti að taka mið af íslenskum aðstæðum, veðurfari og fjölbreyttum þörfum borgarbúa. Að þeirra mati hefði of mikil áhersla verið lögð á eitt verkefni á kostnað annarra úrbóta og að endurskoða þyrfti stefnuna með það að markmiði að tryggja raunverulegt valfrelsi í samgöngum.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.