
Arnþrúður Karlsdóttir og Guðmund Franklín Jónsson í Heimsmálunum um birtingu Epstein-skjalanna og hvernig ábyrgð á útgáfu þeirra hafi verið færð frá forsetaembættinu yfir á bandaríska þingið. Í umræðunni kom fram að umfang gagnanna væri gífurlegt og að helsta ástæða þess að birtingin fór í áföngum tengdist mati á ábyrgð og pólitískum afleiðingum frekar en tæknilegum hindrunum. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Trump taldi rétt að þingið bæri ábyrgðina en ekki hann persónulega
Guðmundur Franklín lagði áherslu á að Donald Trump hefði áttað sig á því að sá sem birti skjölin yrði gerður persónulega ábyrgur fyrir öllu sem í þeim kæmi fram, óháð því hvort nöfn væru nefnd án samhengis eða hvort efnið tengdist refsiverðri háttsemi. Að hans mati hafi þetta verið lykilatriði í því hvernig ferlið var mótað frá upphafi og hvers vegna forsetinn hafi kosið að láta þingið taka við formlegri birtingu. Hann lýsti því að Trump hefði opinberlega talað fyrir opnun gagnanna og lýst vilja til gagnsæis en um leið stýrt málinu þannig að U.S. Congress bæri hina lagalegu og pólitísku ábyrgð á sjálfri útgáfunni. Með þeirri leið væri ábyrgðin færð frá einstaklingi yfir á stofnun og þar með minnkað svigrúm fyrir að beina árásum að forsetanum sjálfum.
Varnarleikur og öryggissjónarmið
Í viðtalinu var einnig rætt um að þessi nálgun væri ekki aðeins pólitísk heldur einnig byggð á öryggissjónarmiðum. Guðmundur Franklín sagði að í skjölunum kæmu fram nöfn og samskipti fjölda áhrifamikilla einstaklinga víða úr heiminum og að birting slíkra upplýsinga gæti skapað hættu fyrir þá sem stæðu að útgáfunni. Með því að setja þingið í fararbrodd yrði ábyrgðin dreifð og vernd þeirra sem kæmu að ferlinu meiri. Þannig yrði bæði hægt að vernda viðkvæmar upplýsingar og halda utan um pólitíska umræðu sem annars gæti orðið stjórnlaus vegna umfangs gagnanna.
Umfangið mótar umræðuna
Guðmundur Franklín benti á að talið væri að gagnasafnið næði til milljóna blaðsíðna og að umfang þess ein og sér hefði áhrif á hvernig almenningur og fjölmiðlar nálguðust málið. Með því að birta gögnin í áföngum væri unnt að halda utan um upplýsingaflæðið og forðast að umræðan snérist eingöngu um einstök nöfn án samhengis. Að hans mati sýndi ferlið að stjórnun ábyrgðar og tímasetning birtinga hefðu verið meginþættir í allri meðferð málsins.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.
