Júlíus Valsson skrifar:
Ríkisstjórn Íslands hefur sýnt ótrúlegt hugvit og frumkvæði í því að koma á nýjum sköttum og álögum sem bitna á almennum skattborgurum og fyrirtækjum. Kílómetragjaldið er gott dæmi um þetta. Snilldarhugmynd! Gallinn er þó sá að gjaldið kann einkum að hafa áhrif á þá sem alls ekki hafa bolmagn til að ferðast um borgina og út á land á eigin bifreið. Kílómetragjaldið kann því að standa ekki undir væntingum vegna minnkandi umferðar.
Hvaða úrræði standa þá til boða?
Ein möguleg lausn sem hefur verið nefnd er Borgaralínan. Til að mynda mætti flytja veika eldri borgara frá Landspítalanum til staða sem eru að minnsta kosti 50 km frá Reykjavík. Af því myndi leiða að aðstandendur þyrftu að aka að minnsta kosti 100 km nokkrum sinnum í viku til að heimsækja viðkomandi aldraðan og/eða sjúkan ættingja. Með þessu gæti skapast nýr tekjustofn fyrir tiltekin gæluverkefni á vegum ríkisins svo sem “alþjóðleg samskipti” og “varnartengd samstarf”. Stöðug fundarhöld og kodillar í Brussel kosta sitt.
Borgaralínuna, nýju fjáröflunarleiðina, má nú sjá á Vesturlandsvegi og Reykjanesbraut. Til að spara ríkinu sjálfu kílómetragjaldið sjá heilbrigðisstarfsmenn alfarið um flutning sjúklinga á einfaldan máta.
Borgaralínan á ferðinni á Reykjanesbrautinni
Höf. er læknir og sjálfskipaður fullveldissinni
ref.
https://www.ruv.is/frettir/innlent/2026-02-14-aldradir-fluttir-af-landspitala-a-sudurnes-466935