Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Sigfús Aðalsteinsson og Baldur Borgþórsson frá Okkar borg – Þvert á flokka í Síðdegisútvarpinu um stöðu skóla- og leikskólamála í Reykjavík. Í umræðunni kom fram að núverandi fyrirkomulag kennslu, tungumálastefna og skortur á leikskólaplássum hefði grafið undan gæðum menntunar og gert fjölskyldum erfitt fyrir að samræma atvinnu og fjölskyldulíf. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Börn sem koma erlendis frá fari í sérskóla og læri þar íslensku
Í þættinum kom fram að í mörgum grunnskólum borgarinnar væri staðan sú að allt að sautján tungumál væru töluð í einum og sama bekknum. Þetta torveldaði kennslu verulega og hefði þau áhrif að hvorki börn sem töluðu íslensku né börn sem töluðu önnur tungumál fengju fullnægjandi menntun. Lagt var til að börn sem kæmu ný til landsins og töluðu ekki íslensku færu fyrst í sérstaka skóla eða úrræði þar sem áhersla væri lögð á íslenskukennslu. Að lokinni þeirri aðlögun færu þau inn í almenna grunnskóla. Með þessu væri bæði tryggð betri aðlögun barna og komið í veg fyrir að kennsla í bekkjum lamaðist.
Leikskólakerfið bregst foreldrum
Sigfús sem lengi starfaði við leikskóla og hefur því mikla reynslu af því sviði að leikskólamálin væru eitt alvarlegasta vandamál borgarinnar. Vistunartími barna hefði styst verulega á sama tíma og foreldrar væru undir miklum þrýstingi á vinnumarkaði. Í mörgum tilvikum hefðu foreldrar neyðst til að sætta sig við hlutastarfsvistun eða vera sjálfir heima hluta dags vegna skorts á leikskólaplássum. Þessi staða hefði bein áhrif á atvinnulíf borgarinnar og kæmi sérstaklega niður á fjölskyldum þar sem báðir foreldrar væru í fullri vinnu. Á sama tíma hefði borgin ekki brugðist við vandanum með nægilegum hætti.
Lausnin felst í 100 % framlagi til einkarekinna leikskóla
Í þættinum kom fram að Reykjavíkurborg greiddi 100 % framlag til reksturs borgarrekinna leikskóla en aðeins um 75 % framlag til sjálfstæðra og einkarekinna leikskóla. Þetta hefði hamlað uppbyggingu nýrra leikskólaplássa. Með því að jafna framlagið og greiða 100 % með hverju barni, óháð rekstrarformi, væri hægt að fjölga leikskólaplássum á skömmum tíma án þess að borgin þyrfti sjálf að ráðast í kostnaðarsamar byggingar. Í umræðunni var bent á að borgarreknir leikskólar hefðu orðið gríðarlega dýrir í byggingu og þar var nefnt að leikskólinn Brákarborg hefði kostað um 3,2 milljarða króna, á meðan sambærilegir leikskólar annars staðar hefðu verið byggðir fyrir mun lægri fjárhæðir.
Kynfræðslu hætt í leik- og grunnskólum
Í þættinum var skýrt tekið fram að vókstefna og hugmyndafræði sem henni tilheyrði ætti ekki heima í leik- og grunnskólum borgarinnar. Þar undir félli meðal annars fræðsla og kennsluefni um kyn, kynvitund, kynhneigð og skyld málefni sem hefði verið innleitt í skólastarf án samþykkis foreldra. Fram kom að slíkt efni ætti ekki að vera hluti af skyldunámi barna. Foreldrar sem vildu að börn þeirra fengju þessa fræðslu ættu að leita til Samtakanna 78 þar sem slík fræðsla væri í boði utan skólakerfisins og greidd af foreldrum sjálfum.
Krafist heildarendurskoðunar á menntakerfi borgarinnar
Baldur og Sigfús ítrekuðu að skóla- og leikskólamál væru eitt stærsta velferðarmál Reykjavíkurborgar. Án róttækra breytinga myndi vandinn halda áfram að vaxa og bitna á börnum, foreldrum og samfélaginu í heild. Lausnin fælist í skýrri stefnu, fjölbreyttari úrræðum og ábyrgri forgangsröðun þar sem hagur barna og fjölskyldna væri settur í forgrunn.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.