Pétur Gunnlaugsson ræddi við Arnar Þór Jónsson, formann Lýðræðisflokksins, lögmann og fyrrverandi héraðsdómara í Síðdegisútvarpinu um kæru sem lögð var fram 13. júní í fyrra vegna meintra landráða og stöðu rannsóknar málsins. Í umræðunni kom fram að skýrslutökur hefðu hafist hjá lögregluyfirvöldum en að Þorgerður Katrín Gunnarsdóttir utanríkisráðherra sem kæran beinist að, hefði ekki enn verið kölluð til skýrslutöku. Arnar kom sjálfur að málinu sem lögmaður kærenda og upplýsingagjafi um framvindu þess. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Skýrslur teknar af kærendum
Arnar greindi frá því í þættinum að samkvæmt þeim upplýsingum sem honum hefðu borist hefðu lögregluyfirvöld tekið skýrslur af kærendum sjálfum það er þeim einstaklingum sem stóðu að kæruferlinu. Hann sagði þetta fyrsta raunverulega skrefið í rannsókn málsins eftir tímabil þar sem lítil sýnileg framvinda hefði verið. Að hans sögn markaði þetta að málið væri formlega komið í rannsóknarferli þótt það hefði tekið langan tíma að komast á það stig.
Utanríkisráðherra hefur ekki verið yfirheyrð
Á sama tíma tók Arnar sérstaklega fram að honum væri ekki kunnugt um að skýrsla hefði verið tekin af Þorgerði Katrínu Gunnarsdóttur utanríkisráðherra. Hann sagði það vekja athygli í ljósi þess að kæran snerist um eitt alvarlegasta hugtak íslensks refsiréttar, landráð og að í slíkum málum skipti miklu að rannsókn næði til allra hlutaðeigandi aðila án óhóflegra tafa.
Tafir og skýringar yfirvalda
Í umræðunni vísaði Arnar einnig til skýringa sem hefðu borist um hvers vegna málið hefði dregist. Þar hefðu meðal annars verið nefndur húsnæðisskortur, mannekla og veikindi innan stofnana. Hann taldi slíkar skýringar undirstrika hversu þungt og seinlegt ferlið gæti verið þegar um væri að ræða kærur sem sneru að ráðherrum eða æðstu handhöfum framkvæmdarvalds.
Tafir hafa áhrif á traust gagnvart málsmeðferð
Pétur Gunnlaugsson og Arnar Þór ræddu um áhrif slíkra tafa á traust almennings til stjórnsýslunnar. Arnar lagði áherslu á að jafnvel þótt endanleg niðurstaða yrði sú að kæran leiddi ekki til ákæru væri nauðsynlegt að rannsóknarferlið sjálft væri gagnsætt og markvisst. Að hans mati væri það sjálf málsmeðferðin sem skipti sköpum fyrir trúverðugleika eftirlitskerfa ríkisins og tilfinningu almennings fyrir því að alvarlegar kærur væru teknar til fullrar og óhlutdrægrar skoðunar.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan