Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Hauk Hauksson, fréttamann í Moskvu, í Heimsmálunum, um hver gæti tekið við af Vladimír Pútín, þegar hann lætur af embætti. Arnþrúður spurði hvort Pútín hefði þegar fundið arftaka sinn og hvernig framhaldinu væri háttað. Haukur sagði engan sýnilegan arftaka vera kominn fram og taldi hættu á að næsti leiðtogi Rússlands yrði harðari gagnvart Vesturlöndum en Pútín. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Enginn augljós arftaki í sjónmáli
Arnþrúður spurði hvort einhver væri þegar talinn líklegur arftaki Pútíns og hvort forsetinn hefði sjálfur ákveðið hver tæki við. Haukur sagði það vera stóru spurninguna enda væri enginn sýnilegur arftaki í sjónmáli.
Pútín hefði sjálfur sagt að hann hugsaði daglega um hver tæki við af honum. Arnþrúður benti þá á að spurningin snerist ekki aðeins um fyrirhugað valdaskipti heldur einnig um hvað gerðist ef eitthvað kæmi fyrir forsetann og hvort aðrir væru þegar í kringum hann sem gætu tekið við stjórninni.
Haukur benti á að ef forsetaembættið losnaði óvænt yrði Míkhaíl Mísjústín, forsætisráðherra tímabundið þjóðhöfðingi þar til kosningar færu fram. Haukur lýsti honum sem reyndum embættismanni og fyrrverandi skattstjóra sem Pútín hefði sett í forsætisráðherraembættið.
Ný elíta gæti komið af vígvellinum
Í þættinum var einnig komið inn á hvers konar stjórnmálaöfl gætu tekið við þegar Pútín hyrfi af sviðinu. Haukur benti á að hluti stjórnarandstöðunnar væri ekki að krefjast mýkri stefnu heldur þvert á móti meiri hörku gagnvart Úkraínu og Vesturlöndum.
Arnþrúður spurði hvort fylgi Kommúnistaflokksins og annarra slíkra afla skýrðist að hluta af því að kjósendur vildu harðari stefnu í stríðinu og jafnvel meiri beitingu vopna. Haukur tók undir það og sagði hættu á að arftaki Pútíns yrði harðari einstaklingur.
Pútín hefði jafnframt sjálfur sagt að ný elíta Rússlands yrði ungir herforingjar sem kæmu beint af vígvellinum í Úkraínu. Haukur sagði það geta orðið áhyggjuefni fyrir NATO-ríkin og Vesturlönd.
Mýkri maður ekki líklegasti kosturinn
Haukur sagði mjúku stefnuna gagnvart Vesturlöndum að mestu liðna. Á árum áður hefðu verið uppi hugmyndir um að færa Rússland nær NATO, Evrópusambandinu og Vesturlöndum en sú þróun hefði snúist við.
Hann rakti breytinguna meðal annars til útvíkkunar NATO og þess að eldflaugakerfi hefðu verið sett upp í Rúmeníu, Póllandi og fleiri ríkjum. Rússneskir herforingjar hefðu litið á þetta sem beina ógn og viðhorfið til Vesturlanda breyst í kjölfarið.
Brottför Pútíns þýðir ekki endilega stefnubreytingu
Færi Pútín úr forsetaembættinu þyrfti það alls ekki að leiða til mýkri afstöðu Rússlands gagnvart Bandaríkjunum, NATO eða Evrópu. Þvert á móti gæti næsti leiðtogi komið úr kynslóð sem mótast hefur af stríðinu í Úkraínu og lítur Vesturlönd mun meiri tortryggni en sú kynslóð rússneskra stjórnmálamanna sem leitaði nánari samstarfs við Vesturlönd eftir fall Sovétríkjanna.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.