Arnþrúður Karlsdóttir og Guðmundur Franklín Jónsson ræddu í Heimsmálunum um stöðuna í deilum Bandaríkjanna, Írans og Ísraels. Rætt var um áframhaldandi átök á svæðinu og væri líklegt að írönsk stjórnvöld myndu á endanum neyðast til að semja við Donald Trump vegna vaxandi efnahagslegs þrýstings og versnandi stöðu landsins á alþjóðavettvangi. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Efnahagslegar aðgerðir mikilvægari en hernaður
Guðmundur sagði að umræða um átökin snerist of oft um hernaðaraðgerðir en minna um þá fjárhagslegu hagsmuni sem væru undir. Hann taldi að Bandaríkin hefðu í auknum mæli beitt efnahagslegum þrýstingi til að veikja stöðu Írans og draga úr möguleikum landsins til að fjármagna starfsemi sína. Raunverulegt vald fælist fyrst og fremst í aðgangi að fjármálakerfinu, olíutekjum og alþjóðlegum viðskiptum. Þess vegna væri fjárhagsleg einangrun Írans mikilvægari en hefðbundnar hernaðaraðgerðir þegar kæmi að því að knýja fram niðurstöðu.
Persaflóaríkin skipta lykilmáli
Þá kom fram að Persaflóaríkin hefðu mikilvægu hlutverki að gegna í þessari þróun. Guðmundur sagði að þar lægju verulegir fjárhagslegir hagsmunir og aðgangur að fjármálakerfi svæðisins skipti miklu fyrir írönsk stjórnvöld og áhrifamenn tengda þeim eins og City og London.
Á svæðinu væri samstilltur þrýstingur frá Bandaríkjunum og ríkjum á svæðinu gæti haft víðtæk áhrif á getu Írans til að halda áfram óbreyttri stefnu.
Olíumarkaðir brugðust minna við en búist var við
Guðmundur benti á að olíumarkaðir hefðu brugðist mun hóflegar við spennunni en margir sérfræðingar höfðu spáð. Þrátt fyrir átök og óvissu á Persaflóasvæðinu hefði olíuverð ekki tekið þeim stökkbreytingum sem sumir höfðu óttast. Það benti til þess að markaðir teldu ólíklegt að átökin leiddu til langvarandi truflana á alþjóðlegum orkuflutningum.
Samningar óumflýjanlegir
Rætt var um að lausn málsins yrði ekki fundin á vígvellinum. Líklegt væri að írönsk stjórnvöld yrðu smám saman neydd til samninga vegna efnahagslegra aðstæðna og sívaxandi þrýstings á stjórnvöld landsins. Arnþrúður benti á að nýjustu tölur sýndu að olíuframleiðsla á svæðinu færi minnkandi og væri sögð 37%. Þá væru auknar takmarkanir á fjármagnsflæði og vaxandi þrýstingur á valdhafa í Íran. Niðurstaðan yrði því að lokum samningaborðið fremur en áframhaldandi átök.