Hjördís Vilhjálmsdóttir ræddi við Pál Líndal umhverfissálfræðing, um hvernig ferðavenjur barna gætu haft áhrif á notkun almenningssamgangna í framtíðinni. Páll sagði ef ætlunin væri að fjölga notendum strætisvagna og annarra almenningssamgangna þyrfti að byrja hjá yngstu kynslóðunum og gera ferðamátann að eðlilegum og aðgengilegum kosti frá barnæsku. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Börn venjast einkabílnum
Hjördís ræddi fækkun bílastæða við nýbyggingar og þá stefnu að draga úr notkun einkabílsins samhliða aukinni áherslu á strætisvagna og Borgarlínu. Hún spurði hvernig hægt væri að ætlast til þess að fólk hætti að nota einkabíl þegar heilu kynslóðirnar hefðu alist upp við að vera keyrðar milli staða.
Hún benti á að börnum og ungu fólki væri gjarnan ekið í skóla og frístundir. Þegar þau fengju síðar bílpróf væri einkabíllinn því þegar orðinn sá ferðamáti sem þau þekktu best. Erfitt gæti reynst að sannfæra þau um að skipta yfir í almenningssamgöngur eftir að slík venja hefði fest sig í sessi.
Páll sagði spurninguna snúast um hvernig samfélagið veldi að ala upp komandi kynslóðir. Ferðavenjur mótuðust snemma og það sem börn lærðu að líta á sem eðlilegan ferðamáta fylgdi þeim áfram.
Byrja þarf hjá yngstu kynslóðunum
Aðspurður um hvernig fjölga mætti notendum almenningssamgangna sagði Páll að hefja þyrfti breytingarnar strax á unga aldri. Börn þyrftu að læra að nota almenningssamgöngur og fá aðstoð við að gera þær að eðlilegum eða jafnvel fyrsta valkosti.
Páll sagði núverandi fyrirkomulag víða gera einkabílinn að þægilegasta kostinum fyrir foreldra. Þeir gætu ekið börnum að áfangastað og sótt þau aftur en með því væri jafnframt verið að festa bílaferðina í sessi sem sjálfgefinn hluta daglegs lífs.
Hann sagði sálfræðilega þekkingu styðja að byrjað væri hjá yngstu aldurshópunum þegar breyta ætti hegðun til framtíðar. Mun erfiðara væri að breyta venjum fullorðinna eftir að þær hefðu fest rætur.
Samkvæmt Páli væri því ekki nóg að fækka bílastæðum eða gera ráð fyrir að fólk skipti sjálfkrafa yfir í aðra ferðamáta. Ef almenningssamgöngur ættu að verða raunhæfur hluti af daglegu lífi þyrftu börn að kynnast þeim snemma og venjast því að nota þær.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.