Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Kristinn Sigurjónsson rafmagns- og efnaverkfræðing, í Síðdegisútvarpinu um framtíð orkuframleiðslu á Íslandi, einkum vindorku, djúpboranir á háhitasvæðum og þróun nýrrar kjarnorkutækni. Í umræðunni kom fram að áhersla á vindorku sé að mati hans kostnaðarsöm og tæknilega takmörkuð á meðan djúpboranir geti skapað mun meiri langtímamöguleika. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Vindorka getur aldrei orðið burðarásinn í orkuframleiðslu
Kristinn sagði vindorku eðli sínu samkvæmt óstöðuga, þar sem framleiðslan ræðst af veðri. Nýtingarhlutfall vindmylla sé almennt lágt og kalli á aðra orkugjafa samhliða, til að tryggja afhendingaröryggi. Þar með bætist við tvöfaldur kostnaður þar sem ekki sé hægt að leggja niður vatnsafl eða aðra framleiðslu þótt vindmyllur rísi. Að hans mati getur vindorka því aðeins orðið viðbót en ekki burðarás í orkukerfinu.
Djúpboranir margfalda afköst
Hann vísaði til rannsókna í Kröflu og á Reykjanesi, þar sem stefnt er að því að bora mun dýpra en áður og nálgast háhita nær kviku. Takist að leysa tæknilegar hindranir gæti orkuvinnsla úr hverri borholu aukist margfalt miðað við hefðbundnar aðferðir. Þar taldi hann felast raunhæfa leið til að stórauka innlenda orkuframleiðslu án víðtækrar nýrrar yfirborðsuppbyggingar.
Þóríum og ný kjarnorkutækni
Í umræðunni kom einnig fram að þróun þóríum-kjarnorkuvera erlendis, gæti á næstu áratugum breytt forsendum orkuframleiðslu víða um heim. Slík tækni er sögð draga úr úrgangi og vopnavæðingarmöguleikum miðað við hefðbundna úran-kjarnorku. Kristinn taldi að Ísland ætti að fylgjast náið með þeirri þróun þótt slík uppbygging væri ekki á dagskrá hér.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.