Rúnar Þór ræddi við Helga Björns, tónlistarmann og leikara, í þættinum Slappaðu af á Útvarpi Sögu um hestamennskuna og áhrif hennar á tónlistarferilinn. Helgi hefur stundað hestamennsku um árabil og rifjaði upp hvernig söngur í hestaferðum varð kveikjan að útgáfu Reiðmannaplatnanna. Hugmyndin hafði lengi verið til umræðu áður en ákveðið var að taka lögin upp. Plöturnar slógu svo rækilega í gegn að þær urðu fjórar talsins. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Söngurinn í hestaferðunum varð að plötuútgáfu
Helgi rifjaði upp hvernig hann og félagar hans hefðu sungið gömul íslensk lög í hestaferðum á sumrin. Þar hefði hann lært mörg laganna sem síðar rötuðu á Reiðmannaplöturnar.
Lengi hafði verið rætt um að gefa út plötu með þessum lögum en það var ekki fyrr en síðar sem ákveðið var að láta verða af því. Hópurinn fór í hljóðver og tók lögin upp.
Útgáfan sló rækilega í gegn og í framhaldinu urðu plöturnar fjórar. Þannig varð tónlist sem Helgi hafði kynnst í hestaferðum að sérstökum kafla í tónlistarferli hans.
Taktur hestsins og tónlistin
Rúnar vakti athygli á því að gangtegundir íslenska hestsins hefði ákveðin hrynjanda. Hann líkti taktinum í brokki við hjartslátt þegar hesturinn færi á hæfilegum hraða.
Helgi tók undir þetta og benti á að þegar hesturinn færi á tölt kæmi fram sérstakt grúv sem minnti á það sem áður var kallað boogie-beat. Hann lýsti tónlist Reiðmanna vindanna sem íslenskri sveitatónlist þar sem blönduðust saman réttarsöngvar, hestasöngvar og lög um íslenska náttúru.
Þar væri meðal annars sungið um upplifun fólks sem ferðaðist um heiðar landsins og yrði snortið af náttúrunni.
Troðfull Harpa á tónleikum Reiðmanna vindanna
Helgi hafði nýlega haldið tónleika í Hörpu þar sem lög Reiðmanna vindanna voru flutt fyrir fullu húsi.
Rúnar rifjaði upp mikla stemningu á tónleikunum og Helgi tók undir að vel hefði tekist til. Tónleikarnir spönnuðu þá íslensku sveitatónlist sem Helgi hafði áður lýst, með lögum sem tengjast hestamennsku, réttum og náttúrulífi.
Helgi sagði að til væri fólk sem hefði sérstaklega gaman af þessari tónlist og að tónleikarnir hefðu verið mjög skemmtilegir.
Hestamennskan krefst vinnu og aðlögunar
Helgi hefur verið í hestamennsku í mörg ár en hefur ekki sjálfur fengist við að temja hesta. Hann fær þá tamda en síðan þyrfti eigandinn að aðlaga hestinn að sér sem væri í raun ákveðin tamning. Hann benti á að því fylgdi vinna og aðlögun að kynnast hestinum og læra á hann.
Rúnar rifjaði upp eigin reynslu af hestamennsku úr sveitinni þar sem hann hefði einkum riðið á brokki og stökki. Hann lýsti hestunum sem merkilegum skepnum sem menn þyrftu að læra að umgangast.
Hestamennskan hefur því ekki aðeins verið tómstundaiðja hjá Helga heldur einnig orðið uppspretta tónlistar sem skilaði sér á fjórar hljómplötur og á tónleikasvið.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.