Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Jón Gnarr, þingmann utan flokka, leikara og fyrrverandi borgarstjóra, í síðdegisútvarpinu, um stuðning Íslands við Úkraínu og hvort íslenskt fé ætti að fara til vopnakaupa. Jón sagði Ísland sem NATO-ríki eiga að styðja Úkraínu og taldi ákveðna hræsni felast í því að vilja aðeins fjármagna mannúðaraðstoð en hafna því að fé færi til vopna. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Á báðum áttum hvort Ísland eigi að fjármagna vopnakaup
Arnþrúður spurði hvort honum fyndist rétt að ríkisstjórnin fjármagnaði vopnakaup fyrir Úkraínu.
Hann sagði svarið bæði já og nei. Ísland væri aðili að NATO og ætti að hans mati að styðja Úkraínu eins og önnur ríki bandalagsins.
Jón sagði hins vegar ákveðna mótsögn felast í því að vilja ekki að íslenskt fé færi til kaupa á byssum en vera aðeins tilbúin að greiða fyrir plástra og aðra mannúðaraðstoð.
Ísland myndi sjálft vilja meira en plástra
Til að skýra afstöðu sína velti hann fyrir sér hvernig Íslendingar myndu bregðast við ef ráðist yrði inn í Ísland eða reynt að hernema landið. Ef eina aðstoðin sem bærist frá bandalagsríkjum væru plástrar, taldi hann ólíklegt að Íslendingar yrðu sáttir við það.
Arnþrúður bætti við að þá gætu jafnvel aðeins borist teppi og Jón tók undir þá samlíkingu. Hann taldi þetta sýna hversu flókið væri að aðgreina mannúðaraðstoð algjörlega frá þeim stuðningi sem ríki þyrfti til að verja sig.
Friðarhyggja útilokar ekki stuðning við varnir
Hann gerir greinarmun á því að vilja halda Íslandi frá ófriði og því að styðja ríki sem hefur orðið fyrir innrás. Í því samhengi taldi hann ekki raunhæft að stuðningurinn fælist eingöngu í hjálpargögnum á meðan önnur ríki sæju um hernaðarlega þáttinn.
Jón lagði þannig áherslu á að stuðningur Íslands við Úkraínu yrði að skoðast í samhengi við aðild landsins að NATO.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.