Pétur Gunnlaugsson ræddi við Jóhannes Loftsson, stjórnarmann Heilsuvonar og verkfræðing, í síðdegisútvarpinu um nauðsyn óháðrar rannsóknar á heilsutjóni eftir COVID-bólusetningar hér á landi. Jóhannes sagði þá sömu aðila ekki geta rannsakað ákvarðanir sem þeir tóku sjálfir á COVID-tímanum. Óháðir sérfræðingar þyrftu að fá aðgang að hráum gögnum og rannsaka blóð, vefjasýni og sjúkraskrár þeirra sem teldu sig hafa skaðast. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Rannsóknin þarf að vera óháð
Pétur spurði hvernig hægt væri að koma rannsókn af stað þegar heilbrigðiskerfið hefði ekki sjálft brugðist við tilkynningum um heilsutjón.
Jóhannes sagði rannsóknina þurfa að vera óháða þeim stofnunum og einstaklingum sem tóku ákvarðanir um bólusetningar. Ekki væri hægt að fela sömu aðilum að meta hvort mistök hefðu verið gerð eða hvort viðbrögð þeirra hefðu verið fullnægjandi. Stjórnmálamenn þyrftu að vera tilbúnir að ganga gegn kerfinu og tryggja óháðum sérfræðingum aðgang að gögnunum. Ferlið yrði að vera gagnsætt svo almenningur gæti fylgst með niðurstöðunum.
Áhrifafólk COVID-tímans nú í stjórnmálum
Í þættinum var vísað til þess að Alma Möller, sem var landlæknir og ein helsta talskona stjórnvalda á COVID-tímanum, gegndi nú embætti heilbrigðisráðherra. Þá sæti Víðir Reynisson einnig á þingi en eins og kunnugt er var hann einn af þríeykinu fræga, ásamt Ölmu og Þórólfi Guðnasyni þáverandi sóttvarnalækni.
Pétur spurði hvort ný staða Ölmu gæti orðið tilefni til að taka málin til endurskoðunar.
Jóhannes sagði tækifæri vera til að horfast í augu við það sem hefði gerst. Ekki ætti lengur að vera þrýstingur á fyrrverandi lykilfólk í COVID-viðbrögðunum um að halda upplýsingum frá almenningi. Nú þyrfti að skoða gögnin og viðurkenna umfang heilsufarsvandans.
Blóð og vefjasýni rannsökuð
Jóhannes sagði heilbrigðisyfirvöld eiga að kalla fólk sem teldi sig hafa skaðast í rannsóknir. Þar þyrfti að rannsaka blóð og kanna hvort efni sem tengdust bóluefnunum væru enn til staðar.
Einnig ætti að skoða vefjasýni sem fjarlægð væru úr fólki og kanna hvort broddprótín eða önnur efni mældust þar. Hann sagði rannsóknarstofur í Þýskalandi þegar framkvæma slíkar mælingar.
Bólusetningarsaga fólks þyrfti jafnframt að vera borin saman við sjúkdóma, einkenni og dánarorsakir. Ef bóluefnin væru skaðlaus ættu rannsóknir að sýna það. Jóhannes spurði hvers vegna gögnin væru ekki birt ef þau styddu þá niðurstöðu.
Kerfið viðurkenni ekki mistök
Jóhannes sagðist þekkja opinbera kerfið vel úr starfi sínu sem verkfræðingur. Ein grunnregla þess virtist vera að viðurkenna ekki stór mistök jafnvel þegar fólk hefði orðið fyrir verulegum skaða. Áratugir gætu liðið áður en opinberar stofnanir viðurkenndu rangindi. Í þessu máli væri ekki hægt að bíða í 30–50 ár þar til þeir sem tóku ákvarðanirnar væru hættir störfum eða látnir.
Almenningur þarf að krefjast svara
Jóhannes sagði Heilsuvon hafa reynt í 5 ár að fá umræðu og rannsóknir af stað. Fjölmiðlar hefðu ítrekað hafnað greinum hans og annarra sem gagnrýndu meðferð COVID-mála. Breytingarnar þyrftu því að koma neðan frá. Fólk yrði að þora að segja frá heilsutjóni, sækja um bætur og krefjast svara frá stjórnvöldum.
Hann hvatti þá sem teldu sig hafa skaðast til að hafa samband við Heilsuvon. Samtökin þyrftu að stækka hópinn og efla þrýstinginn svo stjórnmálamenn og heilbrigðisyfirvöld gætu ekki lengur litið fram hjá málinu.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.