Fyrir Sjómannadaginn árið 2025 ræddi Arnþrúður við Gylfa Ægisson sem lést síðar um sumarið. Í þættinum rifjaði Gylfi upp árin á sjónum og greindi frá áhrif sjómennskunar á líf hans og störf. . Fram kom að sjómennskan hafi. verið meginuppspretta innblásturs laga Gylfa Ægissonar tónlistamanns og hefur mótað hann sem listamann. Hér að neðan rifjum við upp hvað Gylfi sagði á þeim tíma. Þess má geta að þátturinn verður á dagskrá í kvöld kl.22:00.
Lífið á sjó í hverri nótu
Gylfi lýsir því hvernig lífsreynslan úr sjómennskunni hefur fléttast inn í texta og lagasmíð hans. Sjónarhóll hans byggist á beinni þátttöku í sjómennsku og hann lýsir tilfinningum sem aðeins sá sem hefur sjálfur róið getur komið til skila. Tónlistin hefur þannig orðið farvegur fyrir minningar og hughrif sem kviknuðu í vaktaskiptum í brælu eða þegar vonir og væntingar fylgdu hverri löndun.
Sögur hafsins verða að lagatexta
Lög Gylfa bera sterkan keim af þeirri arfleifð sem hann dregur frá sjómennskunni. Þar má nefna Íslensku sjómennirnir Minning um mann og Eyja mín bjarta sem varð þjóðhátíðarlagið árið 2001. Hann segir sögur í gegnum texta og laglínur sem mörgum Íslendingum eru hjartfólgnar og sem hafa fengið að lifa á tónlistarútgáfum í áratugi. Í stað þess að gleymast verða sögurnar að lögum og lögin að hluta af sameiginlegri þjóðarsál.
Reynslan sem skapaði listamanninn
Að mati Gylfa er ljóst að lífið á sjó gerði hann að þeim manni og listamanni sem hann er í dag. Hann telur að án þess að hafa kynnst krefjandi aðstæðum sjómennskunnar hefði hann ekki fundið þá djúpu tengingu við tilveruna sem tónlist hans endurspeglar. Baráttan á sjónum við óblíð náttúruöflin kenndi honum aga ábyrgð og auðmýkt sem rataði beint inn í lagasmíðina.
Frá togaranum á tónleikasviðið
Í þættinum sagði Gylfir frá því að þó svo að hann hafi ekki farið í hefðbundið tónlistarnám væri hann sjálfmenntaður á harmonikku gítar og fleiri hljóðfæri. Hann segir listina hafa sprottið upp af löngun til að tjá það sem ekki var hægt að orða. Sú löngun kviknaði í kyrrðinni milli vaktaskipta og þegar menn sátu saman í skipsskrokk og sungu til að stytta sér stundir. Slík reynsla varð þannig hluti af menningarlegu minni hans og skilaði sér í textum sem hafa orðið þjóðinni hjartfólgnir.
Tengingin við sjóinn mun aldrei hverfa
Gylfi segir að samband hans við sjóinn muni aldrei hverfa úr tónlist hans. Hún sé í takt við öldugang og lýsir bæði harðri lífsbaráttu og þeirri samstöðu sem einkennir sjómenn. Þessi tenging við raunverulegt starf og erfiðar aðstæður geri lögin áhrifarík og trúverðug. Þar með hefur sjómennskan ekki aðeins markað spor á hans eigin líf heldur einnig á íslenska dægurtónlist og þjóðarvitund.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum