Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Kristinn Sigurjónsson, rafmagns- og efnaverkfræðing í síðdegisútvarpinu um fyrirhugaða uppbyggingu vindorku á Íslandi. Kristinn telur vindorku geta nýst vel í samspili við vatnsaflsvirkjanir og miðlunarlón en varar við of mikilli uppbyggingu. Verði vindorkuverin fleiri en íslenska kerfið getur nýtt með þessum hætti óttast hann að næsta skref verði krafa um sæstreng til Evrópu. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Vindorkan getur sparað vatn í miðlunarlónum
Kristinn sagði vindmyllur óstöðugan orkugjafa þar sem framleiðslan ráðist af veðri. Hann benti á að nýting vindmylla í Evrópu væri gjarnan um 20 til 25% af uppsettu afli en reynslan á Íslandi væri enn takmörkuð. Tvær vindmyllur við Búrfell hefðu samkvæmt þeim upplýsingum sem hann skoðaði framleitt um 5 gígavattstundir á ári, sem jafngilti tæplega 31% nýtingu.
Hann sagði vindorku þó geta hentað Íslandi vel vegna miðlunarlónanna. Þegar mikið blæs sé hægt að draga úr vatnsnotkun vatnsaflsvirkjana og geyma meira vatn í lónunum til síðari nota. Þannig geti vindorkan hjálpað til við að ganga hægar á vatnsforðann yfir veturinn.
Rafmagnið verði dýrara
Kristinn lagði áherslu á að hagkvæmnin sem hann ræddi snerist að samspili orkugjafanna en ekki að verði raforkunnar. Vindorka væri að hans sögn dýrari framleiðslukostur og hann taldi nær öruggt að raforkuverð hækkaði eftir því sem vindorkuframleiðslan yrði umfangsmeiri.
Hann varaði sérstaklega við áformum um mikinn fjölda vindorkugarða. Möguleikinn á að nýta vindorku til að spara vatn í miðlunarlónum væri takmarkaður af stærð miðlunarkerfisins.
Offjárfesting ef framleiðslan verður of mikil
Kristinn sagði að ef vindmyllurnar framleiddu mun meiri orku en hægt væri að nýta með því að draga úr vatnsnotkun í vatnsaflsvirkjunum væri komið út fyrir hið hagstæða samspil.
Þá væri að hans mati komin offjárfesting í vindorku og framleiðendur yrðu háðir því að finna stærri markað fyrir orkuna. Þar kæmi sæstrengurinn inn í myndina.
Sæstrengurinn verði næsta krafa
Arnþrúður spurði hvort krafa um sæstreng kæmi ekki strax í kjölfarið. Kristinn sagði það einmitt vera það sem hann óttaðist mest.
Ef ráðist yrði í umfangsmikla uppbyggingu vindorkugarða langt umfram það sem vatnsaflskerfið gæti tekið á móti yrði framleitt meira rafmagn en innanlandsmarkaðurinn og miðlunarlónin gætu nýtt með hagkvæmum hætti. Þá myndi að hans sögn myndast þrýstingur á tengingu við stærri markað í Evrópu.
Kristinn benti á að góðar tengingar milli framleiðslusvæða væru mikilvægar í raforkukerfum þar sem rafmagn væri aðeins hægt að geyma að takmörkuðu leyti. Á Íslandi gegndu miðlunarlónin því hlutverki en möguleikar þeirra væru ekki ótakmarkaðir.
Hann taldi því að mikil vindorkuuppbygging gæti að lokum leitt til kröfu um sæstreng til Evrópu og óttaðist jafnframt að slík tenging hefði áhrif á það hver hefði stjórn á íslenska raforkukerfinu.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.