
Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Dag B. Eggertsson, þingmann Samfylkingarinnar og fyrrverandi borgarstjóra í síðdegisútvarpinu, um hvort möguleg aðild Íslands að Evrópusambandinu gæti haft áhrif á fjölda hælisleitenda sem kæmu hingað til lands. Dagur taldi ekki ástæðu til að ætla að ESB-aðild leiddi til mikillar fjölgunar hælisleitenda á Íslandi. Arnþrúður dró það í efa og tók meðal annars upp þróun sameiginlegrar stefnu ESB í málefnum hælisleitenda og hvernig hún gæti bundið hendur íslenskra stjórnvalda. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Aðild þurfi ekki að leiða til mikillar fjölgunar
Dagur taldi ekki rétt að draga þá ályktun að innganga í Evrópusambandið þýddi sjálfkrafa að Ísland þyrfti að taka við miklum fjölda hælisleitenda. Hann benti á að Ísland væri þegar þátttakandi í Schengen-samstarfinu og málefni hælisleitenda væru því ekki alveg nýr málaflokkur í samskiptum Íslands við Evrópu.
Arnþrúður lagði áherslu á að eitt væri að taka þátt í Schengen og annað að verða fullgilt aðildarríki ESB. Hún spurði hvaða svigrúm Ísland hefði til að stjórna málaflokknum sjálft ef reglur sambandsins breyttust eða aðildarríkjunum yrði gert að taka aukinn þátt í sameiginlegum aðgerðum.
Ósammála um þróunina
Dagur taldi ekki forsendur til að ganga út frá því að Ísland yrði fyrir miklum breytingum í þessum efnum við aðild. Hann lagði áherslu á að skoða þyrfti þær reglur og skuldbindingar sem raunverulega giltu fremur en að byggja afstöðuna á mögulegum framtíðarsviðsmyndum.
Arnþrúður taldi hins vegar nauðsynlegt að horfa einnig til þess hvernig Evrópusambandið væri að þróast. Spurningin væri ekki aðeins hvaða reglur giltu þegar Ísland gengi hugsanlega inn heldur hvaða ákvarðanir gætu síðar verið teknar sameiginlega og hversu mikið svigrúm Ísland hefði þá til að fara eigin leiðir.
Völd Íslands í málefnum hælisleitenda eftir aðild
Þar tengdist málefni hælisleitenda stærri ágreiningi þeirra um fullveldi og ákvarðanatöku innan Evrópusambandsins. Arnþrúður spurði hvort Ísland gæti hafnað breytingum sem það teldi ganga gegn íslenskum hagsmunum.
Dagur lagði áherslu á að Ísland hefði áhrif innan sambandsins sem aðildarríki og tæki þátt í þeirri ákvarðanatöku sem þar færi fram. Hann taldi því ekki rétt að lýsa stöðunni þannig að reglur yrðu einfaldlega lagðar á Ísland án þess að landið hefði aðkomu að mótun þeirra.
Arnþrúður taldi það ekki svara að fullu þeirri spurningu hvort Ísland gæti komið í veg fyrir að reglur sem það væri ósammála tækju gildi gagnvart landinu. Þar væri grundvallarmunur á því að hafa aðkomu að ákvörðun og því að hafa sjálfstætt lokaorð um hana.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.
