Kristján Örn Elíasson ræddi við Björgvin Víglundsson, byggingaverkfræðing og fyrrverandi landsliðsmann í skák og Halldór Grétar Einarsson, FIDE-meistara og formann meistaraflokksráðs Breiðabliks í þættinum Við skákborðið um hvernig opinberum fjármunum til íslenskrar skákhreyfingar væri best varið. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Árangurinn látinn tala fyrir sig
Kristján Örn spurði hvort ekki væri eðlilegt að gera einhverjar kröfur um árangur þegar opinberir styrkir væru veittir til skákstarfs. Þar væri verið að ráðstafa fjármunum til afreksstarfs og því þyrfti að vera hægt að meta hvað fengist fyrir þá.
Halldór tók undir að skoða mætti fyrirkomulagið betur. Honum leist vel á hugmynd sem Björgvin hafði sett fram um að færa stærri hluta styrkjanna yfir í verðlaunafé á skákmótum. Með því fyrirkomulagi myndi árangurinn sjálfur ráða meiru um hvernig fjármunirnir skiluðu sér til skákmanna.
Björgvin hafði lagt áherslu á að árangurinn ætti þannig að fá að tala fyrir sig. Halldór tók fram að hann væri ekki sammála Björgvini um allt en í þessu atriði væru þeir sammála.
Setja þarf mælanleg markmið
Kristján Örn taldi einnig þörf á skýrari markmiðum fyrir íslensku skákhreyfinguna. Hann velti upp hvort fara ætti reglulega yfir hvert hreyfingin stefndi, hvaða árangri ætti að ná og innan hvaða tíma.
Halldór tók undir að gera mætti meira í þeim efnum. Með skýrari og tímasettum markmiðum væri hægt að fylgjast með því hvort afreksstarfið væri að skila þeim framförum sem stefnt væri að.
Kristján Örn rifjaði jafnframt upp markmið um að skákmenn hækkuðu um ákveðinn stigafjölda á ári. Slík markmið hefðu ekki alltaf gengið eftir og því væri ástæða til að skoða betur bæði eftirfylgni og árangursmælingar.
Styrkirnir nýtist þeim sem ná árangri
Hugmyndin um aukið verðlaunafé fæli í sér að skákmenn þyrftu sjálfir að ná árangri á mótum til að fá stærri hlut fjármunanna. Þannig yrði minna um að styrkir væru fyrir fram bundnir við ákveðna einstaklinga og meira fé færi til þeirra sem stæðu sig best hverju sinni.
Umræðan tengdist jafnframt stærri spurningu um hvernig íslensk skák gæti nýtt takmarkað fjármagn betur. Kristján Örn og gestir hans töldu ástæðu til að horfa bæði til þess hvernig opinberu fé væri ráðstafað og hvaða mælanlega árangri skákhreyfingin ætlaði að ná fyrir það.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.