Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Arnar Þór Jónsson, lögmann, fyrrverandi héraðsdómara og formann Lýðræðisflokksins í síðdegisútvarpinu í dag,um spurninguna sem á að leggja fyrir þjóðina um framhald aðildarviðræðna við Evrópusambandið. Arnþrúður sagði orðalag spurningarinnar fela í sér, að verið væri að óska eftir samþykki kjósenda til að halda áfram á grundvelli aðildarumsóknarinnar frá 2009 en í henni væru engir fyrirvarar, undanþágur eða rauðar línur. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Spurt um að hefja viðræður „á ný“
Arnþrúður las upp spurninguna í þjóðaratkvæðagreiðslunni ” Á Ísland að hefja á ný aðildarviðræður við Evrópusambandið?” Hún sagði orðalagið hljóta að vísa til umsóknar Jóhönnu Sigurðardóttur og Össurar Skarphérðinssonar utanríkisráðherra á árinu 2009 þegar Ísland sótti um fulla aðild að ESB á fyrirvara.
Aðspurður sagði Arnar Þór að það hefði verið skýrara að nefna umsóknina frá 2009 í kosningaspurningunni. Sú tenging kæmi þó ekki fram í spurningunni. Þá yrði erfiðara að halda því fram að aðeins væri verið að ” kíkja í pakkann” án skuldbindinga.
Engir fyrirvarar í umsókninni
Arnþrúður benti á að Alþingi hefði árið 2009 samþykkt aðildarumsóknina með skýrum skilyrðum og rauðum línum. Sú samþykkt Alþingis hefði hins vegar ekki komið fram í umsókninni sem send var ESB.
Arnar Þór sagði sömu fyrirvarana heldur ekki að finna í því umboði sem nú væri leitað eftir. Þvert á móti hefðu mörkin sem sett voru árið 2009 verið felld niður og umsóknin væri því opið blað.
Ef meirihluti kjósenda segði já væri Ísland að hans sögn að samþykkja framhald aðildarferlis án skýrra rauðra lína um þá hagsmuni sem stjórnvöld ættu að verja. Engin samningsmarkmið væru nefnd i gögnum sem bentu til þess að það væru gerðir fyrirvarar við áframhaldandi samningaviðræður.
Ekki verið að opna óþekktan pakka
Rætt var um að kjósendur gætu auðveldlega misskilið spurninguna í þjóðaratkvæðagreiðslunni og talið að að hægt væri að hefja viðræður, skoða hvað stæði Íslandi til boða og hafna síðan niðurstöðunni án þess að nokkuð hefði breyst.
Arnar hafnaði þeirri lýsingu. Innihald „pakkans“ væri þegar þekkt en það væri regluverk ESB sem teldi um 170.000 blaðsíður. Viðræðurnar snerust um að sýna hvernig íslensk lög og stjórnsýsla hefðu verið löguð að því.
Hann vísaði til reynslunnar frá 2010 til 2013 þegar íslenskir fulltrúar hefðu talið sig vera að fara til Brussel til samninga. Svör ESB hefðu verið þau að Ísland þyrfti að gera grein fyrir breytingum á eigin rétti.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.