Arnþrúður Karlsdóttir ræddi við Steinar Inga Kolbeins, frá Ungum NEI-sinnum í síðdegisútvarpinu um afstöðu ungs fólks til Evrópusambandsins og þá ákvörðun sem þjóðin stendur frammi fyrir. Steinar sagði sína kynslóð eiga að fá sömu tækifæri og kynslóðir foreldra, afa og ömmu til að móta íslenskt samfélag sjálf. Hann viðurkenndi að ESB-aðild og upptaka evru gætu leitt til meiri stöðugleika og lægri vaxta en sagði fórnarkostnaðinn felast í því að unga kynslóðin hefði ekki lengur sama lokaorð um eigin mál. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Eldri kynslóðir eigi ekki að ákveða hvað unga fólkið vill
Arnþrúður vakti athygli á því að í ESB-umræðunni væri mikið talað um hvað unga fólkið vildi. Hún velti því upp hvort eldri kynslóðir ættu að taka ákvörðun sem hefði áhrif langt inn í framtíðina á þeirri forsendu að þær teldu sig vita hvað ungt fólk vildi.
Of margir telja sig vita hvað unga fólkið vill en vita það ekki
Steinar sagði áberandi hversu margir gæfu sér að þeir vissu afstöðu unga fólksins. Hann væri ósáttur við þá nálgun og sagði Ung NEI-sinna ná yfir breiðan pólitískan hóp, allt frá fólki tengdu sósíalistum yfir til fólks úr Miðflokknum. Hann sagði hópinn hafa lagt mikla áherslu á samfélagsmiðla og finna fyrir vaxandi viðbrögðum meðal ungs fólks.
Vill sömu tækifæri og fyrri kynslóðir fengu
Steinar sagði kjarnann í sinni afstöðu vera að komandi kynslóðir ættu sjálfar að hafa frelsi til að móta samfélagið sem þær tækju við. Hann vildi fá sömu tækifæri og kynslóð foreldra hans og afa og ömmu hefði haft til að taka ákvarðanir á íslenskum forsendum.
Hann sagðist hafa mikla trú á sinni kynslóð og hafnaði því að besta leiðin til að tryggja framtíð hennar væri að festa ákveðna samfélagsgerð í sessi með inngöngu í Evrópusambandið. Að hans mati ætti unga fólkið sjálft að fá að taka ábyrgð á samfélaginu og móta það þegar þar að kæmi.
Ávinningur af evru kemur ekki í veg fyrir sveiflur í efnahagslífinu
Arnþrúður benti á að ein helsta röksemdin fyrir ESB-aðild gagnvart ungu fólki væri að hún gæti leitt til lægri vaxta og meiri efnahagslegs stöðugleika.
Steinar hafnaði ekki þeim möguleika. Hann sagði alveg rétt að ef Ísland gengi í Evrópusambandið og tæki síðar upp evru væru alveg líkur á meiri stöðugleika og lægri stýrivöxtum.
Hann sagði hins vegar sveiflur í efnahagslífinu ekki hverfa heldur koma fram með öðrum hætti. Fyrir honum væri stærra atriðið hvaðan ákvarðanirnar kæmu og hver hefði lokaorðið um íslensk málefni.
Ákvörðunarvaldið vegur þyngra
Steinar sagði óumdeilt að ESB-aðild hefði í för með sér framsal ákveðinna þátta fullveldis og ákvörðunarvalds. Hann taldi því að hans kynslóð myndi ekki hafa sama lokaorð um eigin mál og kynslóð Arnþrúðar hefði haft.
Hann hafnaði jafnframt þeirri mynd að breytt heimsmynd þýddi að eina örugga leið Íslands væri að leita skjóls innan Evrópusambandsins. Ísland hefði áður nýtt sérstöðu sína með mismunandi hætti, meðal annars í þorskastríðunum, með aðild að NATO og með EES-samningnum. Þær ákvarðanir hefðu verið teknar út frá íslenskum forsendum og hann vildi að hans kynslóð hefði áfram svigrúm til að taka sambærilegar ákvarðanir.
Hlusta má á ítarlegri umfjöllun í spilaranum hér að neðan.