Í Síðdegisútvarpinu ræddi Arnþrúður Karlsdóttir við Guðmund Ólafsson hagfræðing um orkumál og virkjanir á Íslandi. Hann sagði að stefna stjórnvalda í stórframkvæmdum hefði oft verið ósjálfbær, bæði vegna mikils kostnaðar og takmarkaðs ávinnings. Hlusta má á þáttinn í spilaranum hér að neðan.
Háar fjárhæðir á hvern íbúa
Í umræðunni kom fram að í litlum samfélögum geti kostnaður við vegaframkvæmdir hlaupið á tugum eða hundruðum milljóna á hvern íbúa. Sem dæmi nefndi Guðmundur Fjarðarheiðargöng þar sem kostnaðurinn dreifist á fáa íbúa Seyðisfjarðar. Slíkar ákvarðanir séu að hans mati illa rökstuddar þegar litið sé til þjóðhagslegs ábata.
Samningar við álver á lágu verði
Einnig var rætt um raforkusölu til álvera. Kom fram í þættinum að raforkusamningar hefðu ítrekað verið gerðir á svo lágu verði að almenningur hefði ekki fengið að sjá samningana. Þetta hefði grafið undan trúverðugleika stjórnvalda og vakið spurningar um raunverulegan ávinning fyrir þjóðarbúið.
Andstaða við virkjanir byggð á áróðri og misskilningi
Að hans mati hefur baráttan gegn virkjunum að miklu leyti byggst á áróðri og misskilningi frekar en raunverulegum rökum. Hann benti á að virkjanir gæfu þjóðinni stöðugt afl og væru grunnur að efnahagslegri uppbyggingu, á meðan aðrar lausnir, svo sem vindorka, gætu valdið meiri náttúruspjöllum.
Nauðsynlegt að endurskoða forgangsröðun í orkumálum
Guðmundur sagði að endurskoða þyrfti hvernig forgangsröðun í orkumálum væri háttað. Þjóðhagslegur ábati ætti að ráða för en ekki þrýstihópar eða pólitísk sjónarmið. Að hans mati þyrfti að setja meiri áherslu á hagkvæmni og langtímaáhrif framkvæmda fyrir þjóðarbúið í heild.
Hlusta má á ítarlega umfjöllun í spilaranum hér að neðan.